Lewa flanka, część 2: Walki na wydmach

Notatki z kronik: 24. Regimentu Piechoty Landwehry

Walki pozycyjne między Orzycem a Szkwą.

Po ciężkich stratach w walkach, w lutym i marcu nastąpiły wreszcie dni spokojnej wojny w okopach. Regiment został przeniesiony na północny-wschód, na trasie przemarszu obchodzono wielkie obszary bagien.

Zajmujący kwatery we wsi Zaręby, I. Batalion/24, 28 marca przemaszerował w godzinach popołudniowych dalej do oddalonego o 5 km Krukowa i pozostał tam jeszcze kolejną noc, a 30 marca dotarł do wsi Bandysie. II. Batalion/24 z Kompanią Karabinów Maszynowych opuścił Budki 29 marca i tego samego dnia dotarł do wsi Surowe, a później połączył się z I. Batalionem w Bandysiach.

Sztab regimentu ze wsi Mącice do Krukowa dociera wcześnie rano 29 marca. W Krukowie dowódca 9. Brygady Landwehry generał Oskar Kopka von Lossow, wręczył dowódcy regimentu Krzyż Żelazny I. Klasy.

Brygada zostaje podporządkowana 37. Dywizji Piechoty. Zgodnie z rozkazem dowódcy dywizji z 30 marca, 24. Regiment Piechoty Landwehry pozostaje we wsi Bandysie, z wyjątkiem 6. i 8. Kompanii, które zbudowały schronienia przy wzgórzu 143 (2,5 km na północny wschód od wsi) oraz Kompanii Karabinów Maszynowych, która została przydzielona Oberstleutnantowi Kippingowi z 4. Regimentu Piechoty Landwehry i dostała rozkaz udać się przez wieś Charciabałda do wsi Olszyny. W Olszynach dwa karabiny maszynowe natychmiast zajęły pozycje.

W dniu 31 marca, II. Batalion/24 zluzował oddziały I. Batalionu/4 na pozycjach na wzgórzu 121 znajdującym się na południowej granica wydm, 1 km na wschód od Olszyn. I. Batalion/24 stacjonował na wzgórzu 124, które znajdowało się na północ od Olszyn, jako rezerwa odcinka Kippinga [4. Regiment Piechoty Landwehry].

Oberstleutnant von Gugel został dowódcą rezerw dywizji stacjonujących we wsi Bandysie. W kolejnych dniach szczególnie ważne było wzmocnienie pozycji i stworzenie bazy noclegowej na tyłach frontu. Jednocześnie rezerwy naprawiały i przebudowywały lokalne drogi. Sytuacja na froncie była na ogół spokojna, ale mimo to prawie codziennie oddziały ponosiły straty od ostrzału artyleryjskiego.

6 kwietnia, dowódca 9. Brygady Piechoty Landwehry przejął dowodzenie nad I. Sektorem obrony 37. Dywizji Piechoty. 8 kwietnia I. Batalion/24 zluzował II. Batalion/24 na pozycjach frontowych.

13 kwietnia 1915 sektor ten przejął Generalmajor Küster ze swoją 73. Brygadą Piechoty.

14 kwietnia odtworzono III. Batalion/24 pod dowództwem Hauptmanna Hochheima z 48. Regimentu Piechoty Landwehry. Sztab i 12. Kompanię pozostawiono w Myszyńcu, a pozostałe trzy kompanie jako rezerwę rozlokowano w schronach zbudowanych wzdłuż drogi Myszyniec-Wydmusy. Następnego dnia do schronów dotarł również sztab i 12. Kompania/24. Batalion został podporządkowany Oberstleutnantowi Kipping'owi. W tym samym czasie Oberstleutnant von Gugel przejął dowodzenie nad pod-sektorem. Był odpowiedzialny za I. i II. Batalion/24, II. Dywizjon/61. Rez. Regiment Artylerii Polowej, I. Szwadron/11. Regimentu Dragonów, Półbatalion Landszturmu „Deutsch Eylau” oraz Półbatalion Landszturmu „Allenstein III”.

20 kwietnia II. i III. Batalion/24 maszerując przez wieś Długie i Nowa Wieś [Zarębska] dotarły do wsi Rawki, aby odciążyć tam oddziały 11. Rez. Brygady Piechoty. W nocy z 20 na 21 kwietnia luzują na pozycjach oddziały 20. Rez. Regimentu Piechoty. III. Batalion/24 dowodzony przez nowego dowódcę Hauptmanna Müllera przejął prawą flankę sektora.

Pod jego dowództwem znalazła się również 2. Kompania/24 z I. Batalionu, która w międzyczasie nadciągnęła i została zakwaterowana we wsi Dąbrowa jako rezerwa. Prawą flankę sektora przy wzgórzu 117 na południe od wsi Ostrówek przy pozycjach oddziałów Regimentu Strzelców Konnych (2. Dywizja Piechoty) pod wsią Żelazna, pozycje obsadzały kolejno 9., 12. i 11. Kompania. 10. Kompania/24 stacjonowała w Błędowie jako rezerwa batalionu. Dalej były pozycje II. Batalionu/24 czyli 7., 5. i 6. Kompanii, 8. Kompania/24 jako rezerwa w nocy przebywała we wsi Wola Błędowska, ale za dnia została wycofana do Wierzchowizny.

Na wydmach w połowie drogi między Wierzchowizną a Brodowymi Łąkami budowano stałą bazę noclegową dla kompanii stojących w rezerwie. Sztab regimentu stacjonował we wsi Rawki.

W pierwszej kolejności należało rozbudować stanowiska i wyposażyć je w przeszkody terenowe, a także poprawić bazę noclegową, której niestety wciąż bardzo brakowało. Do tej pracy zostały zaangażowane oddziały będące w rezerwie, które zajęły się budową kozłów hiszpańskich. Kompanie przeprowadzały również ćwiczenia w terenie.

W ciągu dnia na okopy spadł lekki ostrzał artyleryjski nieprzyjaciela, a w nocy rosyjskie patrole podchodziły do naszej pozycji, ale zawsze były łatwo przeganiane przez ogień piechoty.

Olszewka w gminie Jednorożec.
Kolumna rosyjskich jeńców wojennych przygotowana do wymarszu do obozu jenieckiego.
Po lewej niemiecki polowy punkt sanitarny.
Zdjęcie ze strony @Kurpianka w wielkim świecie.
Zbiory Mirosław Krejpowicz

26 kwietnia patrol Gefreitera Asmusa i Wehrmanna Gerecke z 11. Kompanii/24 rozpoznał wrogą baterię, przez co mogła ona zostać ostrzelana przez nasze baterie. W nagrodę Asmus awansował na Unteroffiziera, a Gerecke otrzymał stopień Gefreitera.

Aby zmylić wroga co do naszych zamiarów i jeszcze bardziej rozpoznać jego siły, nocą zarządzono intensywne operacje patrolowe.

Tak więc 27 kwietnia patrol 30 żołnierzy, którymi dowodził Vizefeldwebel Hohls podjął akcję przeciwko pozycjom wroga. Stwierdzono, że pierwsze trzy linie okopów nieprzyjacielskich są nieobsadzone, za to w czwartym okopie była pełna obsada i doszło do potyczki. Rozpoznanie te zostało powtórzone 28 kwietnia, tym razem ze wsparciem artyleryjskim.

2. Bateria (1. Rezerwowy Regiment Artylerii Pieszej) oraz 1., 2. i 3. Bateria (2. Regimentu Artylerii Polowej) o godzinie 6.00, 10.30 i 15.00 ostrzeliwały różne cele na pozycjach wroga, co spowodowało, że Rosjanie częściowo opuścili swoje okopy. Nasz patrol ruszył ponownie do czwartej linii okopów wroga, który był tylko częściowo obsadzony. Kontratak Rosjan na bagnety z dalszych okopów zmusił nasz pół-pluton do odwrotu pod osłoną doskonale naprowadzonego ognia artyleryjskiego. W akcji tej szczególnie wyróżnił się rezerwista z uzupełnień nazwiskiem Elsner. Jako pierwszy dotarł do czwartego okopu nieprzyjaciela i choć był ranny, bronił się do czasu przybycia wsparcia.

Drugi taki patrol również dotarł do czwartego rosyjskiego okopu, ale musiał się wycofać pod silnym ostrzałem piechoty.

Po meldunkach od zwiadu lotniczego, że Rosjanie wycofują niektóre jednostki, dowództwo I. Korpusu Armii zażądało, by wszelkimi sposobami dowiedzieć się, które wrogie oddziały stacjonują w naszym sektorze. Kolejne większe operacje patrolowe podjęto 2 maja. Wysłane wzmocnione plutony z 6. i 10. Kompanii dostały się pod silny ogień i musiały wrócić, z czego pluton z 10. Kompanii został złapany w ogień pięciu wrogich karabinów maszynowych.

W dniu 4 maja, 3. Kompania/24 zastąpiła 2. Kompanię na prawym skrzydle, z tym, że 2. Kompania pozostawała w gotowości do podjęcia wieczorem nowo zarządzonego ataku rozpoznawczego z placówki polowej III. Batalionu/24 koło Błędowa. W tym samym celu, również 1. Kompania/24 była utrzymywana w gotowości jako rezerwa.

Placówka polowa III. Batalionu/24 znajdowała się na szerokiej na 50 m wydmie, pokrytej sosnami i zaroślami. Naprzeciwko, w dalszych czterech pasmach wydmy, znajdował się rozbudowany i rozgałęziony system okopów przeciwnika.

O godzinie 17:30 kompania ruszyła do akcji. Najpierw dowódca kompanii, Feldwebelleutnant König z dwoma podoficerami i 15 żołnierzami, próbował przechwycić rosyjski posterunek. Dotarli do trzeciego okopu, który był w pełni obsadzony i dostali się pod silny ogień piechoty od frontu i od lewej strony (od strony Guzowatki). Następnie do akcji ruszył 1. Pluton wzmocniony dziesięcioma pionierami. Przed tym atakiem wróg wycofał się do czwartego okopu. W czasie, gdy 2. Pluton obsadził trzeci okop, 1. Pluton wypchnął wroga do piątego okopu, a z piątego dalej. W międzyczasie nieprzyjaciel otworzył ogień ze wszystkich stron, tak że 1. Pluton znalazł się pod ostrzałem piechoty i karabinu maszynowego znajdującego się 200 m od frontu oraz z okopów znajdujących się 400 m z prawej strony, zaś dwa pozostałe plutony dostały się pod silny ogień artyleryjski.

Kontratak nieprzyjaciela nastąpił w odległości 30 m od piątego okopu, który zajmowaliśmy, ale został odparty przez ogień piechoty i granaty ręczne. Później kompania wycofała się, tracąc jednego zabitego i sześciu rannych. Nieprzyjacielski sztab generalny napisał o akcji naszej kompanii 5 maja: "Niemcy zaatakowali nasze pozycje na prawym brzegu rzeki Omulew na dość szerokim froncie, ale zostali zmuszeni przez nasz ostrzał do pospiesznego odwrotu, pozostawiając swoich poległych i rannych przed naszymi pozycjami.”

Następne dni były spokojne, poza sporadycznym ostrzałem artyleryjskim. Podporządkowany naszemu regimentowi Batalion Landwehry „Bitterfeld”, 6 maja został zluzowany przez Landszturm Batalion „Stade”.

11 maja, Major Freiherr Stößel przejął dowodzenie I. Batalionu/24, a Hauptmann Axster objął 2. Kompanię.

W dniu 16 maja około 1:15 w nocy Rosjanie zaatakowali. Sporymi siłami uderzyli na placówkę III. Batalionu/24, która była obsadzona przez oddział 12. Kompanii/24. Obrońcy natychmiast otworzyli ogień i obrzucili wroga granatami ręcznymi. Rosjanie nie strzelali, tylko posuwali się do przodu z osadzonymi bagnetami. Najpierw próbowali usuwać przeszkody z drutu kolczastego znajdujące się przed placówką, ale musieli wielokrotnie wycofywać się, nie mogąc się utrzymać pod naszym ostrzałem.

Offiziersstellvertreter Raabe wprowadził wsparcie na placówkę. Podczas gdy wróg ponawiał ataki, inne oddziały z obu stron na tyłach wydmy zbliżały się do pozycji 12. Kompanii. W pewnym momencie Offiziersstellvertreter Raabe zarządził odwrót, a operatorzy telefoniczni placówki, którzy meldowali o ataku, wtedy zgłosili, że wróg przejął placówkę i połączenie zostało przerwane.
Nadciągały kompanie z rezerwy stacjonujące we wsi Dąbrowa. Po odwrocie obsady placówki, na wydmie i na obu jej obrzeżach w świetle flar widać było atakujących Rosjan. 11. i 12. Kompania/24 natychmiast otworzyły ogień piechoty i karabinu maszynowego do wroga i bez wysiłku odparły atak. Za wycofującym się nieprzyjacielem ruszył patrol 11. Kompanii i przyprowadził pięciu jeńców. Po przybyciu kompanii rezerwowej z Dąbrowy (2. Kompania/24), którą wzmocniono po jednym plutonie z 11. i 12. Kompanii pod dowództwem Leutnanta Simona, uderzono na wydmę. Nacierający nie napotkali żadnego oporu i zajęli starą placówkę. Przed okopami naliczono trzynastu martwych Rosjan i znaleziono 46 karabinów. Niestety, ostatni dowódca placówki Unteroffizier Mattes oraz dwóch telefonistów zostało schwytanych przez Rosjan.

18 maja, Brodowe Łąki były pod ostrzałem artyleryjskim.

Do końca maja dochodziło tylko do sporadycznych ostrzałów artyleryjskich i niewielkich starć patrolowych.

1 czerwca 1915 do wsi Rawki dotarło 590 żołnierzy ze świeżych uzupełnień. Nowi zostali rozdzieleni pomiędzy bataliony.

3 czerwca: Sektor regimentu został przejęty przez 2. Dywizję Piechoty.

Oddziały regimentu zostały zluzowane przez I. Batalion z 4. Regimentu Grenadierów, Landszturm Batalion „Kosten I” oraz Landszturm Batalion „Liegnitz I”.

24. Regiment Piechoty Landwehry ruszył w kierunku na Willenberg [Wielbark].

4 czerwca: sztab regimentu, III. Batalion/24 oraz Kompania Karabinów Maszynowych zatrzymują się w Montwitz [Mącice], II. Batalion/24 we wsi Wolka, a I. Batalion w Rohrdorf [Trzcianka].

5 czerwca: załadunek do pociągów w Willenbergu i regiment ruszył w podróż przez Lyck, Marggrabowa, Goldap, Tollmingkehmen, Stallupönen, Eydtkuhnen do Wyłkowyszki [miasto na Litwie].

Lista poległych w okresie kiedy 24. Regiment Piechoty Landwehry walczył w rejonie Przasnysza i rzeki Omulew.

1. Kompania.

Henning, Karl Ersatz Rezerwista 25.2.1915 Rogowo

Händel, Friedrich Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Krüger, Wilhelm Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Gläser, Reinhold Ersatz Rezerwista 15.3.1915 Jednorożec

Seidenberg, Karl Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Thomaske, Paul Wehrmann 17.3.1915 Jednorożec

Schmidt, Karl Gefreiter 17.3.1915 Jednorożec

Treig, Franz Landszturmista 17.3.1915 Jednorożec

Radau, Erich Landszturmista Rekrut 18.3.1915 Jednorożec

Marwitz, Otto Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Pommerening, August Wehrmann 26.3.1915 Jednorożec

Fährmann, Bernhard Ersatz Rezerwista 26.3.1915 Jednorożec

Blankenheim, Wichelm Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Weilandt, Michael Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Franke, Otto Gefreiter 26.3.1915 Jednorożec

Gartensleben, August Wehrmann 27.3.1915 Jednorożec

Schulz, Gustaw Unteroffizier 27.3.1915 Jednorożec

Schaar, Hermann Gefreiter 27.3.1915 Jednorożec

2. Kompania.

Bangert, Jakob Wehrmann 24.2.1915 Suche

Baecker, Emil Gefreiter 25.2.1915 Chodkowo-Załogi

Roitzsch, Mar Wehrmann 25.2.1915 Chodkowo-Załogi

Nielitz, Paul Wehrmann 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 11.5.1916 + Lazarett

Kubernuß, August Landszturmista 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 25.5.1916 + Lazarett

Buchholz, Heinrich Wehrmann 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 12.4.1918 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Ignatius, Otto Wehrmann 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 14.3.1919 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Ebert, Friedrich Unteroffizier 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 27.10.1917.+ Zmarł w rosyjskiej niewoli

Stübing, Gustav Wehrmann 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 13.12.1919 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Werdermann, Wilhelm Wehrmann 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 19.2.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Teschner, Leopold Gefreiter 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 12.3.1917.+ Zmarł w rosyjskiej niewoli

Grimm, Wichelm Unteroffizier 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 7.4.1916 +Zmarł w rosyjskiej niewoli

Reifschläger, Hermann Landszturmista 25.2.1915 Chodkowo-Załogi 8.2.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Winter, Hermann Wehrmann 25.2.1915 Suche (zaginiony)

Aftring, Reinhold Wehrmann 26.2.1915 Przasnysz

Hannusch, Matches Landszturmista 26.2.1915 Przasnysz

Krupke, Paul Wehrmann 26.2.1915 Przasnysz 11.3.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Rabke, Otto Wehrmann 3.3.1915 Grabowo

Spahn, Josef Gefreiter 13.3.1915 Budy

Bollfraß, Otto Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Prochnow, Karl Unteroffizier 15.3.1915 Jednorożec

Wiese, Gustav Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Weichler, Franz Gefreiter 17.3.1915 Jednorożec

Winkler, Gustav Wehrmann 18.3.1915 Jednorożec

Judel, August Unteroffizier 18.3.1915 Jednorożec

Schulz V, Otto Gefreiter 18.3.1915 Jednorożec

Schulze, Gottfried Wehrmann 18.3.1915 Jednorożec

Schwierske, Otto Landszturmista 20.3.1915 Jednorożec

Schröder, Paul Rezerwista 21.3.1915 Jednorożec

Schulz I, Robert Unteroffizier 21.3.1915 Jednorożec

Schiebler, Wichelm Wehrmann 23.3.1915 Jednorożec

Gutsche, Paul Rezerwista 23.3.1915 Jednorożec

Rickmann, Franz Rezerwista 23.3.1915 Jednorożec

Krincke, Gustav Landszturmista 23.3.1915 Jednorożec

Rauch, Kurt Rezerwista 23.3.1915 Jednorożec

Richter, Willi Rezerwista 23.3.1915 Jednorożec

Renner, Fritz Rezerwista 23.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Dobbenstein, Paul Rezerwista 23.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Briese, Hermann Rezerwista 23.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Torfstecher, Heinrich Landszturmista 24.3.1915 Jednorożec

Neese, Hermann Rekrut 25.3.1915 Jednorożec 5.5.1915 + Lazarett

Prielipp, Paul Rezerwista 25.3.1915 Jednorożec 2.7.1915 + Lazarett

Kochmann, Erich Rezerwista 26.3.1915 Jednorożec

Voß, August Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Bath, Hermann Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Schwabe, Emil Rekrut 26.3.1915 Jednorożec

Zabel, Eduard Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Sallmann, Wichelm Gefreiter 26.3.1915 Jednorożec 26.9.1915 + Lazarett

Heilmann, Franz Rekrut 27.3.1915 Jednorożec

Katz, Max Landszturmista 28.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Ollemann, Otto Landszturmista 13.4.1915 Jednorożec 12. 5.1915 + Lazarett

Opitz, Richard Landszturmista 4.5.1915 Błędowo

Kielblock, Otto Rezerwista 4.5.1915 Błędowo 10. 10.1915 + Lazarett

3. Kompania.

Schanne, Hermann Wehrmann 24.2.1915 Suche

Bonneß, Fritz Feldwebelleutnant 24.2.1915 Suche

Deutschmann, Hermann Wehrmann 24.2.1915 Suche

Pietsch, Rudolf Wehrmann 25.2.1915 Załogi

Hentschel, Oskar Landszturmista 25.2.1915 Załogi 12.2.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Wünschmann, Max Unteroffizier 25.2.1915 Przasnysz

Frauendorf, Franz Wehrmann 13.3.1915 Budy

Mollenhauer, Emil Landszturmista 13.3.1915 Budy

Strumpe, August Landszturmista 13.3.1915 Budy

Bensch, Wilhelm Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Hanke, Richard Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Apelt, Gustav Unteroffizier 15.3.1915 Jednorożec

Demny, Paul Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Daugs, Hugo Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Browatzki, Hermann Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Herkner, Fritz Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Langner, Heinrich Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Faendt, Josef Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Roske, Reinhold Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Karst, Karl Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Marx, August Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Sternberg, Friedrich Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Roche, Franz Landszturmista 16.3.1915 Jednorożec

Engler, Otto Landszturmista 17.3.1915 Jednorożec

Schule, Hermann Landszturmista 17.3.1915 Jednorożec

Singer, Eugen Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Stolzenburg, Hermann Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Ryback, Albert Landszturmista 20.3.1915 Jednorożec

Wiesecke, Gustav Landszturmista 20.3.1915 Jednorożec

Lukas, Friedrich Landszturmista 20.3.1915 Jednorożec 30.8.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Heese, Ewald Landszturmista 23.3.1915 Jednorożec

Görges, Willi Landszturmista 25.3.1915 Jednorożec

Herm, Wilhelm Landszturmista 25.3.1915 Jednorożec

Müller, Richard Landszturmista 25.3.1915 Jednorożec

Schmidt, Erich Ersatz Rezerwista 25.3.1915 Jednorożec

Meinicke, Karl Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Radtke, Wichelm Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Porep, Wilhelm Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Meyer, Emil Landszturmista 7.4.1915 + Lazarett

Mielke, Gustav Landszturmista 9.4.1915 + Lazarett

Malareck, Ignatz Landszturmista 13.4.1915 Olszyny

Richter, Richard Gefreiter 14.4.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

4. Kompania.

Lemke, Fritz Rekrut 24.2.1915 Przasnysz

Pinkall, Oskar Wehrmann 24.2.1915 Przasnysz

Richter, Hugo Offiziersstellvertreter 24.2.1915 Przasnysz

Ritter, Eduard Untffiz. 24.2.1915 Przasnysz

Otzdorf, Wilhelm Wehrmann 24.2.1915 Przasnysfz

Mundt, Karl Wehrmann 24.2.1915 Przasnysz

Fehlmeister, Hermann Wehrmann 24.2.1915 Przasnysz

Lehwald, Franz Wehrmann 24.2.1915 Przasnysz

Ruppin, Friedrich Wehrmann 24.2.1915 Przasnysz

Gritzenwanker, Franz Landszturmista 24.2.1915 Przasnysz

Pasenau, Gustav Landszturmista 24.2.1915 Przasnysz

Joseph, Johannes Wehrmann 25.2.1915 Załogi

Neumann, Friedrich Wehrmann 25.2.1915 Załogi

Bethge, Rudolf Wehrmann 25.2.1915 Załogi

Moser, Johannes Unteroffizier 25.2.1915 Załogi

Prinz, Ernst Landszturmista 25.2.1915 Załogi

Rendant, Wilhelm Wehrmann 25.2.1915 Załogi

Schulz I. Hermann Wehrmann 25.2.1915 Załogi 7.8.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Rohde, Gustav Wehrmann 25.2.1915 Załogi 10.10.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Kritz, Albin Gefreiter 25.2.1915 Załogi 11.8.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Fisch, Albert Wehrmann 25.2.1915 Załogi 11.6.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Pflug, Hermann Unteroffizier 25.2.1915 Załogi 26.5.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Roß, Erich Wehrmann 25.2.1915 Załogi 11.4.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Mewes, Richard Wehrmann 25.2.1915 Załogi (zaginiony)

Riedel, Artur Wehrmann 25.2.1915 Załogi(zaginiony)

Schaffenberg, Ferdinand Rezerwista 25.2.1915 Załogi (zaginiony)

Schmidt, Paul Wehrmann 25.2.1915 Załogi (zaginiony)

Timm, August Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Berg, Gustav Wehrmann 28.2.1915 Przasnysz 2.5.1918 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Busch, August Gefreiter 14.3.1915 Olszewka (zginął w wypadku)

Streitner, Wilhelm Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Scherer, Karl Unteroffizier 15.3.1915 Jednorożec

Barwinski, Anton Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Baumgart, Otto Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Karschowski, Karl Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Heinrich, Karl Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Batze, Otto Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Baller, Karl Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Bendheim, David Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Benens, Paul Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Lenz, Wilhelm Rezerwista 15.3.1915 Jednorożec

Rademacher, Paul Rezerwista 15.3.1915 Jednorożec

Pfeiffer, Reinhold Rezerwista 15.3.1915 Jednorożec

Schimke, Karl Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Schulz, Paul Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Richter, Max Rezerwista 15.3.1915 Jednorożec

Thiel, Friedrich Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Nierich, Otto Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Liedke, August Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Ullrich, Rudolf Unteroffizier 15.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Seidke, Otto Wehrmann 17.3.1915 Jednorożec

Schulz, Max Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Rosemann, Julius Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Brettschneider, Hermann Landszturmista 18.3.1915 + Lazarett

Wesel, WilheIm Unteroffizier 19.3.1915 Jednorożec 15.5.1915 + Lazarett

Lichtenstein, Wilhelm Landszturmista 21.3.1915 Jednorożec

Ulbrig, Gustav Landszturmista 21.3.1915 Jednorożec

Döhring, Wilhelm Rezerwista 21.3.1915 Jednorożec 20.4.1915 + Lazarett

Maus, Karl Unteroffizier 23.3.1915 Jednorożec

Saupe, Emil Landszturmista 16.4.1915 Olszyny

5. Kompania

Spolpmann, Johann Ersatz Rezerwista 25.2.1915 Przasnysz

Püschel, Otto Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Bielinski, Leo Wehrmann 25.2.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Sommer, Otto Wehrmann 5.3.1915 Grabowo

Pratz, Willi Wehrmann 5.3.1915 Grabowo

Werder, Wilhelm Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Bogisch, Wilhelm Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Blossey, Karl Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Binatzkiewicz, Franz Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Machenkammer, Georg Unteroffizier 15.3.1915 Jednorożec

Deibrich, Karl Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Böttcher, Paul Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Schulz, Paul Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Ziehe, Karl Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Wachsmuth, Walter Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Otto, Georg Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec 24.3.1915 + Lazarett

Windisch, Otto Landszturmista Rekrut 17.3.1915 Jednorożec 7.4.1915 + Lazarett

Runge, Albert Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Seeberger, Karl Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Limberg, Gu|tav Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Linke, Adolf Landszturmista 1.4.1915 Olszyny

Liewald, Paul Unteroffizier 1.4.1915 Olszyny

Schöneberg, August Landszturmista 1.4.1915 Olszyny

Winkler, Georg Landszturmista 2.4.1915 Olszyny

Polletzek, Karl Landszturmista 2.4.1915 Olszyny

Finke, Karl Landszturmista 2.4.1915 Olszyny

Kielbassa, Heinrich Landszturmista 2.4.1915 Olszyny

6. Kompania.

Semmler, Arthur Wehrmann 15.2.1915 Przasnysz (zaginiony)

Rattei, Paul Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Fritz, Julius Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Wagner, Georg Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Pählke, Hermann Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz (zaginiony)

Franke, Wilhelm Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz (zaginiony)

Freiberg, August Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz 1.6.1919 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Böge, Wilhelm Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz 18.6.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Weiss, Wilhelm Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz 5.11.1918 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Reichel, Oskar Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz 11.7.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Peplinski, Leo Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz 14.4.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Biesenthal, Hermann Gefreiter 25.2.1915 Przasnysz 26.3.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Daubitz, Gustav Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Stappenbeck, Rudolf Feldwebelleutnant 27.2.1915 Przasnysz

Nitsche, Bruno Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Prescher, Joseph Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Frenzel, Ernst Wehrmann 12.2.1915 Przasnysz 3.8.1916 + Lazarett

Busch, Hermann Landszturmista 13.3.1915 Budy Przysieki

Hetmanski, Lorenz Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Lüdtke, Paul Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Bielke, Conrad Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Rohde, Josef Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Lemke, Wilhelm Wehrmann. 15.3.1915 Jednorożec 19.3.1915 + Lazarett

Bomblitz Albert Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec 18.9.1915 + Lazarett

Finger, Bruno Wehrmann 15.3.1915 + Lazarett

Blaesing, WiIIheIm Gefreiter 18.3.1915 Jednorożec

Baer, Karl Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Bier, Wilhelm Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Sottge, gra„j Gefreiter 18.3.1915 Jednorożec

Brandt, Heinrich Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec

Ruhdel, Karl Gefreiter 18.3.1915 Jednorożec

Raschack, Emil Gefreiter 16.3.1915 Jednorożec

Wullstein, Otto Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Wendtland, August Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec 28.4.1915 + Lazarett

Linkowski, Rudolf Landszturmista 18.3.1915 Jednorożec 9.3.1915 + Lazarett

Wien, Hermann Landszturmista 23.3.1915 Jednorożec

Bork, Bernhard Landszturmista 24.3.1915 Jednorożec

Kositz, August Landszturmista 25.3.1915 Jednorożec

Otto, Friedrich Landszturmista 25.3.1915 Jednorożec

Smago, Franz Gefreiter 25.3.1915 Jednorożec

Schnelle, Albrecht Landszturmista 25.3.1915 Jednorożec

Müller II, Hermann Wehrmann 26.3.1915 Jednorożec 3.4.1915 + Lazarett

Naue, Wilhelm Wehrmann 4.5.1915 Brodowe-Łąki

Liedtke, Friedrich Landszturmista 16.5.1915 Orzyc 14.12.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Schulz II, Karl Wehrmann 16.5.1915 + Lazarett

7. Kompania.

Niese, Max Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Meißner, Paul Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Szczepaniak, Martin Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Otto, Fritz Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Bader, Paul Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Bree, Hermann Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Heider, Christian Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Strauch, Max Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Betzien, Wilhelm Unteroffizier 5.3.1915 Grabowo

Kibellus, Wilhelm Wehrmann 5.3.1915 Grabowo

Lange, August Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Burkschat, August Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Grawert, Friedrich Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Butschalowski, Gottfried Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Biertümpfel, Ernst Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Strauß, Johann Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Scheffler, Richard Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Stein, Otto Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Schlickeisen, Wilhelm Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec (zaginiony)

Schulz, Paul Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Sagawe, Edmund Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Weigel, Oskar Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Wirfel, Karl Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Wende, Gustav Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Riemer, Wilhelm Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Tritt, Hermann Fahrer 19.3.1915 Jednorożec (zginął w wypadku)

Hüfner, Karl Landszturmista 20.3.1915 Jednorożec

Wurm, Karl Gefreiter 22.3.1915 Jednorożec

Wolff, Wilhelm Landszturmista 22.3.1915 Jednorożec

Wojcierzak, Martin Landszturmista 22.3.1915 Jednorożec

Wegener, Angust Landszturmista 22.3.1915 Jednorożec

Schneider, Paul Ersatz Rezerwista 22.3.1915 Jednorożec

Gurth, Paul Landszturmista 22.3.1915 Jednorożec

Krause, Arnold Landszturmista 27.3.1915 Ulatowo

Jauer, Adolf Landszturmista 28.3.1915 Jednorożec

Schalle, Paul Gefreiter 5.4.1915 + Lazarett

Lutter, Paul Landszturmista 17.5.1915 Surowe

8. Kompania

Thiedigk, Johann Landszturmista 23.2.1915 Przasnysz 19.8.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Kollhoff, Otto Wehrmann 24.2.1915 Lipa

von Barchmin, Friedrich Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Behrendt I, Emil Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Borchardt, Willy Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Schilling, Karl Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Pflugradt, Richard Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Hoffmann II, Arthur Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Jansch, Heinrich Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Radszat, Wilhelm Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz (zaginiony)

Hoffmann, Friedrich Landszturmista 27.2.1915 Przasnysz 13.1.1916 + Lazarett

Buddrus, Michael Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Lemke, Karl Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Jalowietzki, Ludwig Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Mally, Friedrich Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Merbach, Alfred Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Szczepaniak, Franz Wehrmann 15.3.1915 Jednorożec

Zellmer, Emil Landszturmista 15.3.1915 Jednorożec

Sonnemann, Reinhold Gefreiter 15.3.1915 Jednorożec

Thiele I, Karl Wehrmann 19.3.1915 Jednorożec 25.3.1915 + Lazarett

Schulz, Wilhelm Unteroffizier 22.3.1915 Jednorożec

Biel, Emil Landszturmista 22.3.1915 Jednorożec

Schmidt I, Wilhelm Wehrmann 23.3.1915 Jednorożec 29.8.1915 + Lazarett

Engelhardt, Max Landszturmista 24.3.1915 Jednorożec

Meyhöfer, Emil Unteroffizier 26.3.1915 Jednorożec

Böhm, August Landszturmista 26.3.1915 Jednorożec

Runge, Wilhelm Landszturmista 28.3.1915 Jednorożec

Spen, Ernst Landszturmista 1.4.1915 Olszyny

Lühnsdorf, Max Wehrmann 9.4.1915 + Lazarett

Moegelin, Friedrich Wehrmann 23.4.1915 + Lazarett

9. Kompania

Pieper, Robert Wehrmann 24.3.1915 Sielc-Piekło

Schulz, Johann Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Lorenz, Adolf Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Brandenburg, Georg Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Endell, Ernst Vizefeldwebel 24.3.1915 Sielc-Piekło

Podhfus, Wilhelm Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło 26.2.1915 + Lazarett

Wachsmuth, Walter Gefreiter 16.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Emig, Hans Landszturmista 17.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Schmidt, Karl Ersatz Rezerwista 18.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Leppin, Karl Wehrmann 25.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Schrödter, Karl Ersatz Rezerwista 25.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

10. Kompania

Schieferli, Alfred Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Wernecke, Otto Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Stempel, Emil Gefreiter 24.2.1915 Sielc-Piekło

Albrecht, Gustav Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Najda, Peter Landszturmista 24.2.1915 Sielc-Piekło

Schulz, Reinhold Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Eng, Reinhold Landszturmista 24.2.1915 Sielc-Piekło

SchmuhI, Friedrich Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Gutschmidt, Hermann Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Gieseler, Fritz Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Schmidt, Johann Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Ernst, Erich Ersatz Rezerwista 24.2.1915 Sielc-Piekło

Lorusch, Richard Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło (zaginiony)

Lüdtke, Paul Wehrmann 25.2.1915 Przasnysz

Pflückhuhn, Wilhelm Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Erdmann, Richard Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Emrich, Max Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Ebel, Johannes Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Bolle, Gustav Unteroffizier 27.2.1915 Przasnysz 30.7.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Petrick, Daniel Landszturmista 27.2.1915 Przasnysz 24.6.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Köpge, August Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz 29.7.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Ostrowski, Julius Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz 28.2.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Schreiber, Otto Unteroffizier 27.2.1915 Przasnysz 14.10.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Vehlow, Hermann Wehrmann 19.3.1915 Jednorożec

11. Kompania

Stamm, Hermann Landszturmista 24.2.1915 Sielc-Piekło

Darlinger, Hermann Landszturmista Rekrut 24.2.1915 Sielc-Piekło

Baeker, Otto Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Boldt, August Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Girtzig, Max Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Moser, August Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Siebert, Gustaw Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Tarwitz, Richard Gefreiter 24.2.1915 Sielc-Piekło

Morgenstern, Karl Feldwebelleutnant 24.2.1915 Sielc-Piekło

Curszim, Heinrich Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Plath, Emil Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Haritz, Franz Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Stägemann, Hermann Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Bendlin, Albert Landszturmista 24.2.1915 Sielc-Piekło

Antczak, Edmund Ersatz Rezerwista 24.2.1915 Sielc-Piekło

Lambert, Hermann Gefreiter 27.2.1915 Przasnysz

Müller, August Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Gottfried, Otto Landszturmista 27.2.1915 Przasnysz

Schulz, Otto Landszturmista 10.3.1915 Morawy

Kenklies, Michael Landszturmista Rekrut 12.3.1915

Seide, Siegfried Wehrmann 15.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Eilrich, Hermann Wehrmann 16.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Scharmacher, Friedrich Wehrmann 22.3.1915 Jednorożec

Glashoff, Emil Wehrmann 2.5.1915 + Lazarett

Lehmann, Wilhelm Landszturmista 5.5.1915 Błędowo 15.5.1915 + Lazarett

12. Kompania

Scherling, Wilhelm Feldwebelleutnant 24.2.1915 Sielc-Piekło

Bartel, Hermann Gefreiter 24.2.1915 Sielc-Piekło

Bäcker, Otto Wehrmann 24.2.1915 Sielc-Piekło

Weiland, Karl Leutnant 24.2.1915 Sielc-Piekło

Bungers, August Unteroffizier 24.2.1915 Sielc-Piekło

Reinecke, Wilhelm Gefreiter 24.2.1915 Sielc-Piekło

Schulz, Waldemar Ersatz Rezerwista 24.2.1915 Sielc-Piekło

Tag, Emil Gefreiter 24.2.1915 Sielc-Piekło

Abromeit, Michel Ersatz Rezerwista 24.2.1915 Sielc-Piekło

Ramin, Ernst Vizefeldwebel 25.2.1915 Przasnysz

Heinz, Otto Wehrmann 27.2.1915 Przasnysz

Weber, Franz Leutnant 27.2.1915 Przasnysz

Ambost, Albert Ersatz Rezerwista 27.3.1915 Przasnysz

Engel, Eduart Ersatz Rezerwista 27.2.1915 Przasnysz 29.2.1915 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Ehrenberg, Paul Ersatz Rezerwista 27.2.1915 Przasnysz 15.3.1916 + Zmarł w rosyjskiej niewoli

Meurer, Rudolf Vizefeldwebel 15.3.1915 Jednorożec

Haumann, Rudolf Wehrmann 21.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Laaß, Albert Gefreiter 22.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Görke, Erich Ersatz Rezerwista 26.3.1915 Ulatowo-Pogorzel

Kompania Karabinów Maszynowych

Matyszak, Adam Gefreiter 24.2.1915 Sielc-Piekło

Hacker, Reinhold Wehrmann 13.3.1915 Budy

Schereiks, Paul Schütze 15.3.1915 Jednorożec

Göbel, Friedrich Schütze 15.3.1915 Jednorożec

Arndt, Wilhelm Ersatz Rezerwista 16.3.1915 Jednorożec

Ehrenberg, Fritz Schütze 16.3.1915 Jednorożec

Gumboldt, George Schütze 18.3.1915 Jednorożec

Fritz, Otto. Rezerwista 18.3.1915 Jednorożec

Walter, Otto Schütze 18.3.1915 Jednorożec

Trapp, Hermann Schütze 21.3.1915 Jednorożec

Hermann, Alfred Schütze 22.3.1915 Jednorożec

Lewa flanka, część I: Zgliszcza pięknej wsi

W zaciętych walkach odbito północną połowę tej pięknej, dużej wioski, która teraz była już tylko ruiną. Generał von Gallwitz uznał, że zgliszcza Jednorożca nie mają już żadnego taktycznego znaczenia, nie warto poświęcać żołnierzy na odbicie reszty ruin i nakazał utrzymać się na osiągniętych pozycjach.

Cykl „Lewa flanka“, będzie nawiązywał do działań wojennych na lewej flance Grupy Armii Gallwitza i będzie zarazem kontynuacją cyklu o niemieckiej 37. Dywizji Piechoty.

Notatki z kronik: 48. Regimentu Piechoty Landwehry

10 marca 1915. Nieprzyjaciel zatrzymał się na wzgórzach znajdujących się na południe od wsi Morawy Wielkie i Łanięta. Rosjanie nie mogli pozwolić, aby Przasnysz został im odebrany po raz drugi.

Świeciło jasne słonko, zimno, temperatura wynosiła tylko 8°. Regiment wyrusza wcześnie rano. O 7:30 zgodnie z rozkazem ruszają po kolei, III. Batalion/48, Oddział Karabinów Maszynowych, I. Batalion/48 i II. Batalion/48. Droga powoli wspina się na płaskowyż. Z wiosek przed naszymi idącymi kolumnami wyjeżdża mnóstwo wozów Panjes [chłopi], sporo ich też maszeruje z torbami i plecakami. To znak, że wkrótce się rozpocznie. Nie chcą spłonąć wraz ze swoimi wioskami.

Przez pierwsze pół godziny marszu konni zwiadowcy, którzy wyruszyli na płaskowyż, nie meldują o zagrożeniach. Wkrótce ze szpicy nadchodzi wiadomość o okopanym wrogu.
Leutnant Görke ze swoim oddziałem karabinów maszynowych zajmuje pozycje w sosnowym lesie i pozwala karabinom przykryć ogniem Rosjan na krawędzi płaskowyżu.

Wróg wycofuje się do doliny, ale zauważono kierunek, z którego strzelały nasze karabiny. Nad sosnami rozrywa się szrapnel, potem kolejny. Moment później niski sosnowy lasek jest pod ostrzałem całej rosyjskiej baterii. Granaty i szrapnele wybuchające wśród drzew urządzają małe piekło. Żołnierze na moment zostają oślepieni i ogłuszeni. W ciągu kilku minut Leutnant Görke traci czterech zabitych i pięciu rannych. Szybko zabiera oddział z niebezpiecznego stanowiska i zajmuje pozycję kilkaset metrów na lewo.

Niedługo później Rosjanie zaczynają ostrzał do strzelców III. Batalionu/48. Z płaskowyżu widać lewe skrzydło rosyjskiej pozycji w dolinie niedaleko wsi Rudno-Jeziorowe, ale Oberstleutnant Wallenius wysyła rozkazy do oddziałów, aby posuwały się bardziej w lewo, w kierunku Morawy. Płaskowyż, na którym znajduje się III. Batalion/48 znajduje się w pasie natarcia 5. Rezerwowego Regimentu Piechoty, który jest w drodze i ma atakować Rudno. Regiment/48 zawraca, a jeden batalion przemieszcza się przez las na południe od Moraw w kierunku wzgórza 179 koło wsi Trzcianka. I. Batalion/48 został ostrzelany, gdy tylko wyszedł z lasu. Zajmuje pozycję i włącza się do walki. II. i III. Batalion/48 zatrzymują się za wzgórzem 187, na południe od wsi Morawy [Wielkie] i przygotowują pozycje obronne pod wzgórzem. Kilku niezdyscyplinowanych żołnierzy nie powstrzymało się od wejścia na wzgórze, by się rozejrzeć. Warto było, bo ze wzgórza rozciągał się wspaniały widok na Nizinę Orzyca i Omulwi, z ich niekończącymi się lasami, a na południu widać było dobrze znany Przasnysz z pięknym starym kościołem i czerwoną bryłą koszar, które dziś są już tylko ruinami.

Ale dla uważnych obserwatorów z rosyjskiej artylerii ruch na wzgórzu oznaczał tylko jedno: coś tam się dzieje. Zasyczał jeden granat, potem drugi, nad wzgórzem wyrosły chmury szrapneli. Zbocze po naszej stronie było strome i wystarczająco wysokie, dzięki czemu nasze pozycje znajdowały się w martwym polu nadlatujących pocisków, które przelatywały za wysoko, albo uderzały w krawędź wzgórza.

Spadł na nas grad drzazg, brył ziemi i kamiennych odłamków. Żołnierze z łatwością unikali podskakujących kulek szrapneli. Nieprzyjaciel, by razić nasze skryte pozycje musiał ustawić zapalniki pocisków, tak by wybuchały wysoko, przez co traciły swoją zabójczą moc. Kulki szrapneli miały przez to wystarczającą siłę, by spowodować zamieszanie, parę wgnieceń i siniaków. Płaszcz dowódcy regimentu został przedziurawiony w kilku miejscach, kula szrapnelowa przebiła mu obie pokrywy obudowy lornetki.

Jeden żołnierz krzyknął głośno. Skaczący kulka wylądowała mu w najniższej części pleców, ale dobra, gruba poduszka na omawianym obszarze ciała zapobiegła poważnym ranom. Feldwebelleutnant Jordan został ranny i z tego powodu Feldwebelleutnant Hinkelmann musiał objąć dowództwo nad kompanią telefoniczną. Leżenie pod błogosławieństwem wrogiej artylerii było ciężką próbą nerwów. Dodatkowo, słońce, które lekko rozgrzewało powietrze, zaczęło zachodzić i robiło się zimno.

Przez szczyt wzgórza przeszedł żołnierz, zszedł z niego wydłużonymi krokami, skierował się do dowódcy regimentu i przemówił donośnym głosem:

"Wiadomość od Hauptmanna Kissrowa: Rosjanie się pieprzą!”

Odważny posłaniec otrzymał odpowiedź w postaci ryczącego śmiechu wielu głosów. Zapanował dobry nastrój.

Niemiecka ciężka artyleria energicznie zaczęła ostrzeliwać pozycje Rosjan na wzgórzu 179, w wyniku czego nieprzyjaciel opuścił okopy, które szybko zajął I. Batalion/48. W czasie tej akcji tylko Leutnant Lukoschat otrzymał postrzał w udo.

Teraz wróg cofał się na całej linii. O godzinie 19:00 I. Batalion/48 wzmocniony plutonem karabinów maszynowych został pchnięty do wsi Smoleń-Daćbogi. II. Batalion/48 zajął Trzciankę, a III. Batalion/48 oraz sztab regimentu przeniósł się do wsi Morawy Wielkie.

11 marca, o 7:30 rano, bataliony kierują się do wsi Kaki Mroczki. Tutaj generał von Lossow zgromadził całą 9. Brygadę Landwehry, która zostaje wyznaczona jako rezerwa Grupy Armii Gallwitz. Kuchnie pracowały pełną parą, a żołnierze zostali wykarmieni. Wschodzące coraz wyżej marcowe słońce sprawiło, że w 8° zimne powietrze było dość znośne i odpoczywaliśmy do godziny 15:00. Wkrótce po południu, na grani znajdującej na południe od wsi Kaki Mroczki pojawił się Jägerbataillon i zaczął się okopywać. Tak więc plan nowego atak na Przasnysz, o którym mówiono już poprzedniego dnia nie powiódł się.

Wielki Książę Nikołaj Nikołajewicz był zdeterminowany, aby uderzyć na kilka niemieckich dywizji, które uniemożliwiły mu przebicie się na Torunia. Rzucił na nowo do walki XXVI Korpus i I Korpus Syberyjski. Ten pierwszy już zbliżał się do Jednorożca.

Oddziały Generała Gallwitza przeszły do obrony. Od godziny 15:00, 48. Regiment Landwehry maszeruje do Jednorożca i do wsi Ulatowo-Pogorzel, gdzie ma zająć kwatery.

Po południu, 12 marca regiment otrzymał rozkaz utworzenia drugiej linii obrony jako rezerwa Korpusu na południe od wsi Olszewka. Była to duża wieś z 80 zagrodami i oferowała zadowalające zakwaterowanie.

Budowę fortyfikacji rozpoczęto natychmiast. Przy umocnieniach oddziały pracowały na zmianę, co umożliwiło pracę także w nocy, dzięki czemu zrobiono szybkie postępy.

Wielki Książę, który wiedział, że artyleria rosyjska nie będzie w stanie rozbić oddziałów niemieckich w okopach, wypróbował taktykę zaskoczenia. Nie ustawał, rzucał pułkami i brygadami na pozycje niemieckie, czasem tu, czasem tam oraz w nocnych szturmach. Tu i ówdzie udało mu się lokalnie przełamać linie niemieckie, ale nigdy nie był to trwały sukces. Stanowiska niemieckiej obrony zostały utrzymane, karabiny maszynowe spełniły swój obowiązek, a teren przed niemieckimi okopami od Myszyńca do wsi Kaki-Mroczki był jednym, długim na 40 km polem trupów, bezużytecznie zagonionych na śmierć rosyjskich żołnierzy.

13 marca Rosjanie podciągnęli świeże siły i rozpoczęły się dzikie harce.

Regiment któremu powierzono stanowiska od południowego skraju wsi Jednorożec aż do brzegów rzeki Orzyc z silnym punktem oporu na Czerwonej Górze, swoją obronę oparł na nieprzebytych bagnach niziny Orzyca.

Odwilż wiosenna, która nastąpiła 13 marca, utworzyła wszędzie zwodnicze rozlewiska, ale dna tych rozlewisk były skute lodem, który był wstanie utrzymać nacierających. Czujność żołnierzy, wyczerpanych walkami ostatnich trzech tygodni, nie była wystarczająco dobra. Kiedy masy rosyjskich żołnierzy zaatakowały przed świtem, kompania która miała bronić się na Czerwonej Górze uległa po krótkiej walce. Wróg wykorzystał to i z flanki wdarł się do Jednorożca. Wioska po ciężkich walkach padła, a wiele dział artylerii trafiło w ręce wroga.

Do walki rzucono rezerwy czyli oddziały 24. Regimentu Piechoty Ladwehry. Nasz siostrzany regiment [24. LIR] walczył z odwagą lwa i mocno krwawił. 

 

W zaciętych walkach odbito północną połowę tej pięknej, dużej wioski, która teraz była już tylko ruiną. Generał von Gallwitz uznał, że zgliszcza Jednorożca nie mają już żadnego taktycznego znaczenia, nie warto poświęcać żołnierzy na odbicie reszty ruin i nakazał utrzymać się na osiągniętych pozycjach.

14 marca 1915. Rosjanie wyprowadzają śmiały manewr na wschód od wsi Olszewka. I. Batalion/48 zostaje oddany do dyspozycji 3. Brygady Piechoty (generał Mengeibier) i udaje się do wsi Dynak, gdzie musiał pozostać w stanie gotowości. III. Batalion/48 stojący w Olszewce, popołudniu był podrywany alarmowo co najmniej trzy razy i wzywany do wsi Parciaki. Dwa razy wrócił po krótkim czasie. Dopiero po trzecim alarmie pozostał w Parciakach, ale nie miał chwili odpoczynku i późną nocą musiał udać się do leśniczówki Budziska, gdzie został przydzielony do 70. Brygady Piechoty. Tam na skraju lasu batalion musiał się szybko okopać.

Wieczorem zaalarmowano również II. Batalion/48 i wysłano go do leśniczówki Zadziory, gdzie obsadzili stanowiska przy wzgórzu 116, na prawym skrzydle III. Batalionu/48. Zadaniem tych jednostek była obrona przed atakami od strony bagien rzeki Orzyc.

15 marca, we wsi Ziomek Rosjanie zaatakowali batalion z 44. Regimentu Piechoty, któremu przydzielono pluton karabinów maszynowych z naszego regimentu/48. Wróg zaatakował pozycje obronne i wioskę. Obsada karabinów maszynowych padła w walce wręcz, siedem koni z obsady karabinów zostało zadźganych przez wroga w stajni, stracono też karabiny. Wezwane rezerwy w kontrataku odrzuciły Rosjan i odzyskano karabiny maszynowe.

16 marca Hauptmann Hochheim przyprowadził do Olszewki 800 świeżych żołnierzy w celu uzupełnienia strat w regimencie. Byli to niewykorzystywani do tej pory w walkach żołnierze młodszych roczników Landszturmu. W kolumnie uzupełnień przybyli Leutnanci Tanger i Lehnberg oraz Oberleutnant Schiele, którzy zostali mianowani dowódcami kompanii. Hochheim objął dowództwo III. Batalionu/48, Oberleutnant Wengler zrezygnował z funkcji adiutanta II. Batalionu/48. I. i II. Batalionowi/48 przydzielono po 250 ludzi, III. Batalionowi/48 - 300 ludzi. 

 

20 marca o 4:30 rano Rosjanie z zaskoczenia zdołali wedrzeć się do wsi Majk. 2. Kompania/48, która dostała rozkaz wymarszu do tej wsi, by objąć funkcję rezerwy stacjonujących tam oddziałów, wchodziła akurat do wsi, gdy w ciemnościach, w odległości 30 kroków zauważyli skradające się masy wrogich żołnierzy. Bez chwili zastanowienia zaczęli ostrzeliwać stłoczonych Rosjan, co zdezorientowało wroga. Uratowało to sytuację, gdyż zareagowali żołnierze z 44. Regimentu obsadzającego wioskę i podciągnęli karabin maszynowy. Atakująca rosyjska formacja została rozbita i wyparta.

Nieustanne walki i marsze od początku zimowych walk całkowicie zniszczyły obuwie żołnierzy. Codziennie zdarzało się, że gdy pojawiała się kolumna rosyjskich jeńców, nasi ludzie gromadzili się ze wszystkich stron. Rosjanie musieli zdejmować swoje niezniszczone obuwie i w zamian brać buty naszych żołnierzy. Na pocieszenie przy wymianie dostawali kilka papierosów.

Jednorożec, ruiny wsi. Marzec 1915 roku.

Notatki z kronik: 24. Regimentu Piechoty Landwehry

Podczas gdy 11 marca 36. i 76. Rezerwowa Dywizja kontynuowały atak, 9. Brygada Piechoty Landwehry, z rozkazu generała von Gallwitza przemaszerowała przez wieś Łanięta do wsi Kaki Mroczki. Tutaj Regiment/28 znalazł wreszcie czas na rozdysponowanie nowych żołnierzy z uzupełnień, którzy przybyli już 9 marca i odtworzenie dwóch batalionów pod dowództwem Majora Rudolfa.

W pierwszych godzinach popołudniowych regiment otrzymał rozkaz natychmiastowego przemieszczenia się przez wieś Jednorożec do wsi Budy Przysieki (Rządowe) i zgłoszenia się tam do Oberleutnanta Massowa (4. Regiment Grenadierów). 4. Regiment Grenadierów w ramach zgrupowania 37. Dywizji Piechoty miał zablokować teren od rzeki Orzyc przez Budy Przysieki (Rządowe) do wzgórza 117 na północ od wsi Cierpięta, okopać i utrzymać się za wszelką cenę. Po dotarciu tam 24. Regimentu Piechoty Landwehry, został on rozmieszczony na odcinku od rzeki Orzyc do rozwidlenia dróg na zachód od wzgórza 113 (na wschód od drogi Budy Przysieki Prywatne-Cierpięta) obok zgrupowania Schlenstein (6. Dywizja Kawalerii).

Pierwszej nocy drogi i teren wokół był zabezpieczony przez placówki polowe i patrole z 5. i 1. Kompanii. Rano 12 marca teren zajęły oba bataliony. Kompanie okopały się i wzmocniły pozycje zaporami. II. Batalion/24 rozlokował się na prawym skrzydle od rzeki Orzyc do drogi Żelazna-Budy Przysieki, zaś I. Batalion/24 tuż przy batalionie fizylierów z 4. Regimentu Grenadierów. 

 

Ponieważ z Ostrołęki nadciągał XXIII. Rosyjski Korpus, którego oddziały dotarły już do wsi Ruzieck (ok. 11 km na południowy wschód od zajmowanych pozycji), drogi dojazdowe były szczególnie mocno pilnowane. Wysłano też wysunięte patrole. W południe wróg z zaskoczenia uderzył na II. Batalion/24, ale został bez wysiłku odparty.

Później silne patrole wrogiej kawalerii wielokrotnie zbliżały się do pozycji. Patrol z 3. Kompanii, którym dowodził Gefreiter Petsch wysłany w kierunku południowym, kilkakrotnie po drodze spotkał te patrole kawalerii i przyniósł dokładne raporty o ruchach wroga. Wykrył również pozycję rosyjskiej baterii z ośmioma działami.

W nocy oddziały pozostały na swoich pozycjach, ustawiono nawet pozycję obronną na lodzie rzeki Orzyc. Rozbudowa stanowisk była kontynuowana w miarę możliwości również 13 marca. Około południa wysunięte placówki I. Batalionu/24 zostały nagle zepchnięte przez tyralierę rosyjskich strzelców, za którymi podążały również dwa karabiny maszynowe. Unteroffizier Weigt z 3. Kompanii, który zauważył zagrożenie, poderwał grupę żołnierzy i uderzył na lewe skrzydło Rosjan. Wróg ostrzeliwany z boku został zmuszony do odwrotu . Wielu z zabitych w akcji pozostało na przedpolu, w tym oficer, u którego znaleziono ważne dokumenty.

14 marca o świcie oddziały 70. Brygady Rezerwowej miały przejąć pozycje 24. Regimentu Landwehry. Bataliony z 54. Rezerwowego Regimentu Piechoty wkraczały już na stanowiska, gdy nieprzyjaciel nagle otworzył gwałtowny ogień jednocześnie na naszym lewym skrzydle, jak i do oddziałów 4. Regimentu Grenadierów oraz próbował się przebić. Atak został odparty, 40 jeńców zostało w naszych rękach. Po zluzowaniu stanowisk oddziały regimentu przemaszerowały do wsi Olszewka, gdzie stanęły na kwaterach.

9 Brygada Piechoty Landwehry została wycofana ze swoich stanowisk na froncie i była do dyspozycji dowództwa Korpusu. Wszyscy mieli nadzieję na odpoczynek po wyczerpujących dniach walk. Żołnierze wysprzątali kwatery i już zaczęli czuć komfort wypoczynku, kiedy o 19:50 w regimencie ogłoszono alarm.

 

 Jednorożec

"Wróg zdobył Jednorożec. 24. Regiment Piechoty Landwehry ma natychmiast wymaszerować do wsi Małowidz, gdzie ze sztabu 6. Dywizji Kawalerii otrzyma dalsze rozkazy”.
Ten rozkaz z dowództwa brygady był dla regimentu początkiem nowych, ciężkich walk.

Wkrótce oba bataliony były gotowe do marszu. I. Batalionem/24 dowodził Hauptmann Bianchi, a II. Batalionem/24 Hauptmann Axster.

Podczas przemarszu przez Rosję regiment poznał już różne rodzaje tutejszych dróg. To, czego doświadczyli ludzie podczas tego nocnego marszu w czasie odwilży nad wciąż zamarzniętymi czterema ramionami rzeki Orzyc, przerosło wszystko, co kiedykolwiek wcześniej przeżyli. Trasa była tak źle oznakowana, że nawet przewodnicy, którzy szli z oddziałami, co chwilę gubili się w ciemnościach. Szlak przebiegał częściowo po lodzie i śniegu, a częściowo przez wodę i błota. W tym terenie, który był nieprzejezdny w ciągu lata, nie było żadnych ścieżek. Pojazdy wiozące sprzęt Kompanii Karabinów Maszynowe miały w tym marszu szczególnie trudne zadanie.

Kiedy adiutant regimentu po północy dotarł do sztabu 6. Dywizji Kawalerii, otrzymał rozkaz, że regiment ma maszerować dalej, do wsi Ulatowo-Pogorzel. Tam miał się zameldować u Obersta Schlensteina. Około godziny 1:00 w nocy, całkowicie wyczerpane bataliony dotarły na miejsce. 8-kilometrowy marsz trwał ponad cztery godziny, co jest najlepszym świadectwem trudnego szlaku jaki przebyły te oddziały. Oberstleutnant von Gugel zgłosił przybycie regimentu do Obersta Schlensteina, który rozkazał - zakładając, że ma przed sobą świeże i wypoczęte oddziały - natychmiastowy atak na Jednorożec.

Wieś została zdobyta przez Rosjan od strony, której teren wydawał się być nie do przebycia. Teraz 24. Regiment Piechoty Landwehry miał zaatakować Jednorożec uderzając w centrum wsi, odzyskać wieś i stracone tam niemieckie działa.

Zmęczeni żołnierze nie mieli szans z sukcesem wykonać zadania powierzonego przez Obersta Schlensteina i po interwencji dowódcy regimentu atak został odłożony do świtu, aby dać żołnierzom co najmniej kilka godzin odpoczynku. Treść rozkazu została później zmieniony na: "O świcie regiment uderzy na południe i południowy wschód od wsi Ulatowo-Pogorzel".

Po pewnym czasie przyszedł nowy rozkaz od dowódcy 36. Rezerwowej Dywizji, by główny atak na Jednorożec poprowadzić przez las znajdujący się na południe od wsi Ulatowo-Słabogóra. 24. Regiment Piechoty Landwehry musiał przemieścić się w prawo i nawiązać kontakt z 69. Rezerwową Brygadą Piechoty i o świcie rozpocząć atak. Atak miał być wspierany przez artylerię 9. Brygady Piechoty Landwehry znajdującą się na wschód od rzeki Orzyc i 70. Rezerwową Brygadę stojącą w folwarku Budziska.

Gdy patrole wysłane do lasu znajdującego się na południe od wsi Słabogóra nie odnalazły oddziałów 69. Rezerwowej Brygady Piechoty, o godzinie 7:30 rano, 24. Regiment Piechoty Landwehry zaatakował samodzielnie. I. Batalion/24 ruszył po obu stronach drogi Ulatowo-Pogorzel - Jednorożec, II. Batalion/24 pozostał w tyle. 4., 2. i 3. Kompania prowadziły atak, a 1. Kompania była trzymana w rezerwie. Atak zakończył się sukcesem i już o godzinie 8:00 rano regiment był w stanie zgłosić odbicie północnej części Jednorożca i południowego skraju lasu na zachód od niego.

Dalsze działania uniemożliwił silny ostrzał rosyjskiej artylerii i karabinów maszynowych przy drodze we wsi i na zachodnim jej skraju. Trzeba było czekać na przybycie 69. Rez. Brygady Piechoty. Stanowiska we wsi i na skraju lasu obsadzały kompanie I. Batalionu/24. Podczas, gdy we wsi żołnierze mieli osłonę wśród zabudowań, to kompanie w lesie zaległy na zamarzniętym gruncie, w terenie słabo porośniętym drzewami. Oddziały te ponosiły znaczne straty, ponieważ żołnierzom udało się wykopać tylko płytkie dołki w zamarzniętej ziemi.

Zadaniem 24. Regimentu podporządkowanego 69. Rez. Brygadzie Piechoty było nacierać na lewym skrzydle, północnym skrajem Jednorożca, a następnie skręcić się na południe i zdobyć teren 400 m na wschód od wsi.

Aby zabezpieczyć lewą flankę 69. Brygady, II. Batalion/24 miał uderzyć i w miarę możliwości zdobyć wzgórze Czerwonej Góry. Około godziny 14.00 przybyła 69. Rez. Brygada Piechoty i nawiązała kontakt z oddziałami I. Batalionu/24, ale jej oddziały nie zdążyły już ruszyć dalej. W ciągu nocy żołnierze okopali się. Oddziały II. Batalionu/24 przez pewien czas miały swoje pozycje w rowie odwadniającym na łące. Żołnierze leżeli w wodzie, lodzie i błocie. Później, mimo ostrzału z ciężkiego karabinu maszynowego i ostrzału szrapneli, oddziałom tym udało mu się podejść do wroga na odległość do 350 m.

Kompania Karabinów Maszynowych rozmieściła po trzy karabiny w każdym batalionie. Dalszy atak został wstrzymany.

Pozycje 69. Rez. Brygady Piechoty znajdowały się pomiędzy 11. Rez. Brygadą Piechoty po prawej i 70. Rez. Brygadą Piechoty po lewej. 24. Regiment Piechoty Landwehry znalazł się pomiędzy 21. Rez. Regimentem Piechoty (po prawej) i 61. Rez. Regimentem Piechoty (po lewej) z I. Batalionem/24 na linii frontu na skraju lasu.

W południe 16 marca II. Batalion/24 został zluzowany przez 2. Rez. Jäger Batalion, który zajął dolinę rzeki Orzyc i ustanowił pełne połączenie między 69. i 70. Rez. Brygadą Piechoty. II. Batalion/24 wycofał się do wsi Ulatowo-Pogorzel jako rezerwa brygady. W wiosce żołnierze odpoczywali w pełnej gotowości bojowej.

Pod wieczór nieprzyjaciel przeprowadził atak na broniący Jednorożca 61. Rez. Regiment Piechoty. II. Batalion/24 został natychmiast poderwany i ruszył w kierunku północnego skraju Jednorożca. Nie było jednak potrzeby interwencji, gdyż atak został już odparty, ale 50 ochotnikom z batalionu udało się wynieść znaczne ilości amunicji artyleryjskiej z płonącego Jednorożca.

1200 żołnierzy ze świeżych uzupełnień dla regimentu zatrzymało się na noc we wsi Ulatowo-Pogorzel, gdzie oddziały 24. Regimentu Piechoty Landwehry dotarły 17 marca 1915. Dowództwo nad I. Batalionem/24 po rannym Hauptmannie Bianchi przejął Hauptmann Axter, a dowódcą II Batalionu/24 został Hauptmann Dietrichs.

Pod ciągłym ostrzałem nieprzyjaciela pozycje zostają rozbudowane. Na północnym krańcu Jednorożca Rosjanie również się okopali w odległości 50 m od nas.

Po południu 5. i 6. Kompania zostają podporządkowane 21. Rez. Regimentowi Piechoty i służą na przedłużeniu ich prawego skrzydła pomiędzy wzgórzami 147 i 151. 7. i 8. Kompania zostały przydzielone jako rezerwy brygadowe w rejonie Jednorożec - folwark (strażnica leśna) i Ulatowo-Pogorzel do wzgórza 151.

Wszystkie oddziały musiały znaleźć sobie schronienia w lesie. 5. i 6. Kompania/24 zajęły przydzielone im pozycje w ciemnościach, nie znając wcześniej terenu.
Do wsi Ulatowo-Pogorzel dotarł I. Batalion z 33. Regimentu Fizylierów, jako kolejna rezerwa dywizji.

18 marca przed świtem, na oddziały 11. Rez. Brygady Piechoty (7. Kompania/1. Rez. Regiment Piechoty) i na nasze okopujące się 5. i 6. Kompanię rozpoczął się zaskakujący atak wroga. Wciąż panujący zmrok i okrzyki: "Nie strzelajcie, to są nasze placówki" pozwoliły wrogowi podejść na nasze pozycje bez jednego strzału.

Według późniejszych raportów od dowodzących 5. i 6. kompanią, Feldwebelleutnanta Kühlinga i Jacoba, wróg najpierw zdobył pozycje 7. Kompanii/1. Regimentu. Kiedy nasza 5. Kompania/24 to zobaczyła, rzuciła tam do ataku jeden pluton i wzięła Rosjan pod ostrzał boczny. Wróg nie mógł się utrzymać pod takim ostrzałem i wycofał się z dużymi stratami.

Również 6. Kompania/24 została zaskoczona. Ich środek cofnął się na skraj lasu. Wtedy dowódca kompanii wyskoczył z okopu z około trzema drużynami i oskrzydlił wroga, który przeniknął na pozycje kompanii. Również tutaj Rosjanie nie utrzymali się, pod naporem kontrataku wracających plutonów 6. Kompanii/24. Wzięto 200 jeńców i zdobyto jeden karabin maszynowy, ale niestety dwa lub trzy karabiny maszynowe 33. Regimentu Fizylierów zaginęły. Ich obsady również zostały zaskoczone i nie oddały nawet jednego strzału.

Kompanie wróciły na swoje dawne pozycje. Zanim cała sprawa została dostatecznie wyjaśniona, krążyły najróżniejsze plotki o zachowaniu się obu kompanii, a zwłaszcza postawy nowo przybyłych z uzupełnień żołnierzy. Kazano podjąć wszelkie środki, aby uniemożliwić powtórzenie się zdarzenia. Przede wszystkim kompanie musiały utrzymać się na swoich pozycjach. Wkrótce sytuacja została wyjaśniona, a dowódca brygady Oberst Freiherr von Ziegesar zgasił wszelkie spekulacje i ogłosił, że oddziały regimentu wypełniły swój obowiązek jak należy.

Po południu tego samego dnia miał miejsce kolejny atak, tym razem na "Bastion" I. Batalionu/24. Został odparty, ale niestety stanowisko karabinu maszynowego zostało zniszczone przez bezpośrednie trafienie. Trzech strzelców znalazło tam swoją śmierć.

Ponieważ pozycje kompanii były pod ostrzałem o różnym stopniu nasilenia, 19 marca kompanie skrzydłowe (1. i 3. Kompania) zmieniały się na pozycjach. Ponowny atak na Bastion został odrzucony, tak samo silny nocny atak na Jednorożec, jak również na 3. Kompanię/24 znajdującą się na lewej flance. Po południu, 5. i 6. Kompania/24 wróciły pod rozkazy swojego regimentu, tak że już nad scalonym II. Batalionen/24 stanowiącym teraz rezerwę brygady objął dowództwo nowo przybyły Hauptmann Holland.

20 marca 3. Kompania silnym ogniem z karabinów odparła nocny atak Rosjan, którzy ponieśli duże straty. Kontynuowano rozbudowę stanowisk. 21 marca II. Batalion/24 przeniósł się na linię frontu i zluzował I. Batalion/24. Wymianę wstrzymano na trzy godziny, ponieważ doszło do silnego ostrzału pozycji, po którym oczekiwano ataku Rosjan, jednak ten nie nastąpił.

Walki pozycyjne pod ciągłym ciężkim ostrzałem artyleryjskim i celnym ostrzałem piechoty trwały do 23 marca 1915. Co trzeci dzień bataliony zmieniały się. Batalion pozostający w rezerwie przyczyniał się do wzmocnienia pozycji, budując zapory z kozłów hiszpańskich. Straty jakie regiment poniósł w tych walkach były poważne. Zgodnie z zapisami pamiętników wojennych, w czasie od 12 do 27 marca stracił 113 zabitych i 375 rannych oficerów, podoficerów i żołnierzy. Liczba ta jest prawdopodobnie wyższa, ponieważ żołnierze ze świeżych uzupełnień natychmiast wkraczali do walki, a niektórzy z nich zostali ranni i nie zostali odnotowani przez kompanię lub martwi zostali zabrani z pola walki przez inne oddziały.

28 marca o godzinie 4:00 nad ranem znajdujący się na pozycji frontowej II. Batalion/24 zostaje zluzowany przez oddziały 21. Rez. Regimentu Piechoty. Od 5:00 rano regiment był gotowy do wymarszu. O 9:30 przemaszerował przez Ulatowo-Słabogóra do wsi Przysowy. Stamtąd I. Batalion/24 musiał przejść przez Brzeski-Kołaki, Chorzele, Flammberg [Opaleniec], Montwitz [Mącice] do prawie całkowicie spalonej wsi Zaręby, gdzie prawie nie można było znaleźć kwater dla żołnierzy. II. Batalion/24 z Kompanią Karabinów Maszynowych staje na kwaterach we wsi Budki, sztab Regimentu we wsi Montwitz [Mącice]. Pod kwaterą sztabu. 69. Rez. Brygady, dowódca tej brygady wyszedł do maszerujących oddziałów i żegnał naszych żołnierzy z wyrazami uznania za wspólną walkę na froncie pod Jednorożcem.

Flammberg - Opaleniec, rok 1910

W rozkazie pożegnalnym odnotowano:

"Do 24. Regimentu Piechoty Landwehry za służbę od czasu przejęcia przeze mnie zwierzchnictwa nad brygadą.

Dzisiaj, Dowództwo Generalne obiecało mi Krzyże Żelazne II. Klasy dla 24. Regimentu, które przekażę, jak tylko je otrzymam. Życzę chwały i zwycięstw dla 24. Regimentu Piechoty Landwehry również na przyszłość!

Podpisał: generał Freiherr von Ziegesar [dowódca 69. Rezerwowej Brygady Piechoty].

Flammberg - Opaleniec 1910

Montwitz - Mącice słup graniczny, 1930

Jednorożec, cmentarz wojenny. W 1915 roku.